Αν εγώ την βαρέθηκα ξεφεύγω από τις συνηθισμένες νόρμες ?
Εκτός όμως από το συναίσθημα της ανίας ήρθε και προστέθηκε και αυτό του τρόμου, ναι, ναι μη γελάτε, του τρόμου ...ειδικά μόλις πέφτει το σήμα των δελτίων ειδήσεων κάτι παθαίνω, με πιάνει σύγκρυο, αισθάνομαι το εγκεφαλικό να μου έρχεται καθώς αναρωτιέμαι "τι θα ακούσω τώρα θεέ μου..."
Κάποτε τα δελτία ειδήσεων ήταν μια απλή βραδινή δραστηριότητα, χαλαρώναμε στη πολυθρόνα μας και περιμέναμε να "δούμε κανένα νέο", τώρα όμως έχουν γίνει μια σκληρή δοκιμασία για τα νεύρα και για την υγεία μας γενικότερα....
Έχουμε ακούσει το τελευταίο διάαστημα τόσα απίστευτα, ανήκουστα και παράλογα που ακόμα και η γνωστή αφασία που μας χαρακτήριζε έδωσε τη θέση της στην απόγνωση, την απελπισία και την απογοήτευση....
Διάχυτο το συναίσθημα του φόβου παντού, μας κατακλύζει και μας κυριεύει, όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα αλλά σε κάθε γωνιά της γης, και ενώ κάθε φορά πιστεύουμε ότι τα έχουμε δει και ακούσει όλα, έρχεται κάτι καινούριο, πιο τρομερό, σκληρό και απάνθρωπο που μας αφήνει κυριολεκτικά άφωνους...
Νομίζω πως η πιο σοκαριστική είδηση που άκουσα πρόσφατα ήταν από την Κίνα. Σε μεγάλη κινέζικη εταιρία σημειώθηκαν οκτώ αυτοκτονίες εξαιτίας των απαίσιων συνθηκών εργασίας. Βέβαια κάτι παρεμφερές συνέβη και παλαιότερα σε μεγάλη γαλλική εταιρία τηλεπικοινωνιών. Το γεγονός πως νέοι άνθρωποι προτίμησαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους για να γλιτώσουν από τη κόλαση στην οποία δούλευαν είναι από μόνο του πολύ σκληρό, όμως το ότι οι υπεύθυνοι για να αποτρέψουν τους υπόλοιπους εργαζόμενους να κάνουν ίσως το ίδιο, τους υποχρέωσαν να υπογράψουν υπεύθυνες δηλώσεις ότι δεν σκοπεύουν να αυτοκτονήσουν ό,τι και αν αντιμετωπίσουν στο εργασιακό τους περιβάλλον, πως χαρακτηρίζεται? γελοίο, ανήθικο, ανήκουστο, οξύμωρο, απάνθρωπο, εξευτελιστικό...?
Συγνώμη αλλά εγώ η χαζή θα σκεφτόμουν να άλλαξω τις συνθήκες εργασίας προς το καλύτερο, για να αποφύγω μελλοντικά παρόμοια γεγονότα, αλλά μάλλον για αυτό δεν βρίσκομαι εγώ στη θέση του υπεύθυνου για την επίλυση τέτοιων προβλημάτων, είμαι εντελώς ανίκανη να τα διαχειριστώ, ο δημιουργικός τρόπος επίλυσης ήταν η υπεύθυνη δήλωση...
Τι πιο φυσιολογικό απο το να δηλώνει κάποιος υπεύθυνα ότι δεν θα θέσει τέλος στη ζωή του γιατί αλλιώς θα υποστεί τις συνέπειες.....Ποιές συνέπειες δλδ, θα χάσει τη δουλειά του, θα πάει φυλακή, δεν θα πληρωθεί? Ε και? εφόσον θα είναι στον παράδεισο.... Το άκρον άωτον του παραλόγου....πως μπορείς να εκφοβίσεις κάποιον που είναι νεκρός.....?
αυτοί οι δύσμοιροι άνθρωποι που δουλεύουν με απάνθρωπες συνθήκες και σιγά σιγά οδηγούνται στην απόγνωση και στην απελπισία, δεν ορίζουν τη ζωή τους και τώρα πια ούτε και το θάνατό τους...σαφώς και η αυτοκτονία δεν είναι η λύση, αλλά ακόμα και αυτή η τελευταία πόρτα της απελπισίας -που ευτυχώς ελάχιστοι ανοίγουν για να γλιτώσουν -είναι τώρα πια κλειστή. γιατί κάποιοι τους στερούν το δικαίωμα στη ζωή αλλά και στο θάνατο....
Τελικά κάθε άλλο παρά άνθρωποι είμαστε, αρκεί να παρακολουθήσουμε ένα δελτίο ειδήσεων και θα το διαπισττώουμε....
